czwartek, 11 sierpnia 2011

Lina z belką

Belkowy
Jest to trochę poszerzona ósemka pionierska.
Wiązanie: Najłatwiej węzeł belkowy zawiązać przeplatając linkę według rysunku. Można też pokusić się choć trudniej niż w przypadku wyblinki o przygotowanie odpowiedniej ilości pętli i założenie na żerdkę. 
Zastosowanie: Jest bardziej pewny niż wyblinka. Może służyć do wiązania linki na belce, lub na doczepianiu belki do linek i tworzenia drabinki. 
Gdy lina pracująca jest szarpana może się przetrzeć gdyż węzeł ma tendencję do poruszania się na przedmiocie.

Cumowniczy
Jest to kombinacja oplecenia pala z ósemkę pionierską zawiązaną na linie.
Wiązanie: Obwiązujemy pal jeden raz po czym linkę przekładamy na liną. Okręcamy pal drugi raz po czym na linie wiążemy ósemkę pionierską (lub inny węzeł przytrzymujący np. wantowy).
Zastosowanie: Służy do przywiązywania liny do pala, żerdzi. Może służyć do cumowania jachtu do pala lub pierścienia.


Ławkowy

Kolejny, tym razem nietrwały węzeł mocujący linkę do poprzeczki. Jest to niedokończony węzeł wantowy z zawleczką.
Wiązanie: Linę obwiąujemy dokoła pala, deski, następnie przekładamy nad liną i obwiązujemy jeszcze raz. Tuż przez zapętleniem linkę wkładamy pod poprzednią pętlę tak aby końcówka nie przeszła na drugą stronę pozostawiając zawleczkę.
Zastosowanie: Służy do tymczasowego przymocowania deski, palika do liny. Jeśli na drugim końcu deski zawiąże się podobny węzeł może powstać ławeczka - huśtawka.


Palowy
Najprostszy - słaby węzeł kotwiczący linkę do pala.
Wiązanie: Podwójnie złożoną linkę opleść dokoła słupka, przepleść pod spodem linki i koluszko założyć na pal.
Zastosowanie: Słabe - tymczasowe przywiązanie linki do palika
Węzeł można nieco wzmocnić przez związanie razem linek. Węzeł niszczy linę.


Prusik
Jest to rozszerzenie węzła wantowego.
Wiązanie: Istnieją dwa podstawowe sposoby wiązania tego węzła. Jeden wymaga oplatania liny głównej lub żerdki (góra, lewa spód, góra nad linka, spód prawa, góra od tyłu i przepleść przez pętlę). Drugi sposób nie wymaga końca liny, ale wymaga końca żerdki. Należy przygotować cztery pętle i przepleść przez nie linę. Podstawowym użyciem tego węzła są krótkie pętle - kawałki linek mniej więcej długości 60 cm.
Zastosowanie: Jest to bardzo ciekawy węzeł służący - oprócz zastosowań takich jak węzeł wantowy - do .... wchodzenia po linie. W tym celu wykonuje się przynajmniej dwie pętle prusikowe z linek o długości 60 cm i zawiązuje się jedna nad drugą na linie. Specjalnością tego węzła jest, że gdy obciąży się taką pętlę to siła zacisku zwiększa się równo z siłą obciążenia natomiast łapiąc za sam węzeł i nie obciążając pętli można go łatwo przesuwać po linie. Owe pętle służą więc jako rodzaj stopni.
W razie gdyby węzeł nie chciał dobrze trzymać (śliska lina, cienka, złe warunki pogodowe) należy ilość opleceń liny zwiększyć o jeszcze jedno z każdej strony.


Półsztyk
Służy najczęściej do zabezpieczenia innych węzłów używanych do cumowania. Uwaga - nie należy cumować przy pomocy półsztyku.


Rybacki
Jest dobrym węzłem do cumowania; może być użyty do wiązania liny do: kotwicy, wiadra, sondy, ciężarka rzutkowego itp.



Sztyk
Jest najprostszym węzłem używanym do cumowania na palu lub do pierścienia. Znajduje zastosowanie również przy zakańczaniu innych węzłów do cumowania. Prawidłowo związany po zbliżeniu dwóch przechwytów do siebie tworzy węzeł wantowy założony na linie pracującej.

Topslowy
Jeden z wielu węzłów służących do łączenia linki do żerdki.
Wiązanie: Linkę idącą od góry położyć pod poprzeczką i dwa razy okręcić wokół poprzeczki. Po drugim razie linkę zaczepić za linę górną i końcówkę włożyć po oba przeplecenia. Z kolei końcówkę przełożyć nad drugim przepleceniem i włożyć pod pierwsze. Zaciągnąć węzeł.
Zastosowanie: Dowiązywanie linki do żerdki, poprzeczki gdy potrzeba aby węzeł się nie ślizgał.

Topslowy podwójny
Kolejny węzeł z rodziny węzłów topslowych.
Wiązanie: Podobnie jak w węźle topslowym z tym że okręcając należy to wykonać trzy (lub więcej) razy.
Zastosowanie: Mocne, nieślizgając się zamocowanie linki do żerdki.

Wieszakowy
Jeden z typowych węzłów marynarskich
Wiązanie: Węzła nie da się zawiązać na linie której końce nie są dostępne. Za to nie jest wymagany koniec poprzeczki. Należy przekładać końcówkę: od tyłu na lewo na wierzch, pod linkę na prawo na dół, pod spód od prawej do lewej na wierzchu przeplatając przez ostatnią linkę.
Zastosowanie: Mocne przymocowanie linki do poprzeczki - nie ślizga się. Można sobie przywiązać do linki mały patyczek - wtedy powstanie wieszak na ubranie.


Wyblinka/ósemka pionierska
Węzeł podobny do węzła wantowego. Jego nazwa pochodzi od drabinki sznurowej na statku. Bardzo łatwy w wiązaniu.
Wiązanie: Istnieją dwa podstawowe sposoby wiązania tego węzła. Jeden wymaga oplatania liny głównej lub żerdki (góra, lewa spód, góra nad żerdką, prawa na górze od spód, spód prawa, i przepleść przez pętlę). Drugi sposób nie wymaga końca liny, ale wymaga końca żerdki. Należy przygotować dwie pętle i nałożyć je na żerdkę. Zastosowanie Wbrew powszechnemu mniemaniu ciężko za jego pomocą jest zrobić drabinkę sznurową, bowiem belka zamontowana w nim ma tendencję do wykręcania się.
Sam pojedynczy węzeł nie nadaje się do zrobienia żadnego pożądnego urządzenia. Należy zastosować szereg wyblinek lub podwójną pętlę tworząc węzeł belkowy. Również w poszerzonej formie nie zalecany w takich miejscach jak cumowanie (szarpanie liną) gdyż łatwo się przeciera.

Żeglarski
Jest to zabezpieczone zaplątanie liny wokół palika. W tej klasie węzłów występuje wiele innych takich jak sztyk rybacki, półsztyk, sztyk żeglarski i inne nie nazwane. Ponieważ łatwo sobie wymyślić liczne kombinacje ograniczymy się tylko do podania jednego przykładu.
Wiązanie: Oplątać linkę dokoła słupka i zabezpieczyć.
Zastosowanie: Cumowanie, przywiązywanie liny do żerdek, palików, słupków, pierścieni.

źródło: ww.okiem.pl

Brak komentarzy:

Prześlij komentarz